وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَذَا بَلَدًا آَمِنًا وَارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَرَاتِ مَنْ آَمَنَ مِنْهُمْ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآَخِرِ قَالَ وَمَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلَى عَذَابِ النَّارِ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ ( 126 ) وچون إبراهيم گفت : « پروردگارا ، اين [ سرزمين ] را شهري امن گردان ، ومردمش را - هر كس از آنان كه به خدا وروز بازپسين ايمان بياورد - از فرآورده‌ها روزى بخش » ، فرمود : « و [ لي ] هر كس كفر بورزد ، اندكى برخوردارش مىكنم ، سپس أو را با خوارى به سوى عذاب آتش [ دوزخ ] مىكشانم ، وچه بد سرانجامى است . » ( 126 )